Miejski Ośrodek Kultury w Dynowie
 
  • Regulamin XXV Dynowskiego Konkursu Recytatorskiego

    »

  • Uroczystość Poświęcenia Sztandaru Sokoła

    »

  • Seminarium "Daleko do miasta"

    »

  • Relacja z Dynowskich Dożynek

    »

Image Name

Regulamin XXV Dynowskiego Konkursu Recytatorskiego

»

 

Kliknij w logo


Newsletter

Chcesz otrzymywać wiadomości o aktualnych wydarzeniach? Podaj Twój adres email i kliknij przycisk Zapisz.



Szukaj

Chcesz odnaleźć informację na stronie? Wpisz słowo kluczowe i kliknij przycisk Szukaj.



Biuletyn informacji publicznej

Biuletyn informacji publicznej

Projekt
„Tam, gdzie jeszcze pieją koguty”

„Tam, gdzie jeszcze pieją koguty”

Miejski Ośrodek Kultury w Dynowie w terminie 02.03. 2015 - 12.09 2015 planuje realizować

projekt: "Tam, gdzie jeszcze pieją koguty": etnoperformans weselny. Inicjatywa otrzymała dofinansowanie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu: Kultura ludowa i tradycyjna

Bogactwo zróżnicowanego i aktywnego środowiska twórców ludowych, grup działających na rzecz kultury ludowej oraz uznane na Podkarpaciu imprezy folklorystyczne organizowane przez MOK w Dynowie inspirują nas do zorganizowania inicjatywy dokumentującej proces zmiany obrzędu weselnego na przestrzeni 100 lat.

Po co to robimy, czyli cele:

Chcemy zaobserwować, udokumentować, a także przedstawić w formie etnoperformansu (widowiska w plenerze) zmiany jakie zachodziły w obrzędzie weselnym na przestrzeni 100 lat (1915-2015) na terenie krain Pogórza Dynowskiego (województwo podkarpackie). Do tego celu zastosujemy metodę badań określaną jako etnografia performatywną, która ma charakter „aktywizujący”. Zastosujemy również inne metody zbierania danych m.in.: (badania terenowe, historie mówione, wywiady narracyjne, wywiady grupowe, obserwację uczestniczącą).

Ciekawi jesteśmy jakie elementy tradycyjnego wesela przetrwały do dzisiaj, szczególnie te utrwalone tradycją rodzinną, ale również te pochodzące z obrzędu weselnego z przełomu XIX i XX.

Ponadto celem naszych badań jest zaobserwowanie zmian dwutorowo: z jednej strony interesują nas wzory i ich zmiany utrwalone w przekazie ustnym, w tym historiach mówionych, z drugiej zaś w nieuświadomionych praktykach społecznych, utrwalonych w rytualnych zachowaniach, artefaktach, symbolice. Odkodowanie tej symbolicznej warstwy będzie możliwe za pośrednictwem ekspertów zaproszonych do projektu: etnografów, socjologów wykorzystujących w analizie metody etnograficzne i biograficzne (rodzinne pamiątki, listy, zdjęcia itp.).

Ostatni cele jaki sobie stawiamy to podtrzymywanie zanikających elementów kultury tradycyjnej przejawiających się w obrzędzie weselnym poprzez działania z młodzieżą i seniorami (integracja międzypokoleniowa/ pracownie Laboratorium Podkarpackiej Tradycji) oraz jego popularyzację.

Osoby, grupy i instytucje zaangażowane w działania:

W projekcie weźmie udział 40 os. grupa młodzieży ze szkół średnich oraz 10 os. grupa seniorów (kobiet i mężczyzn), których wspomnienia i opowieści (artefakty, pieśni, przyśpiewki, obserwacje, dyskusje) staną się materiałem na bazie którego napisany zostanie scenariusz etnoperformansu (pracownia LPT „Obrzęd”). Będzie miał on charakter partycypacyjny. Jako aktorzy wystąpią mieszkańcy Dynowa, w tym uczestnicy projektu. Ponadto udział wezmą Stowarzyszenia i Koła Gospodyń Wiejskich jako goście weselni m.in. z Harty, Pawłokomy, Ulanicy, Dylągowej. W działania włączyli się również seniorzy zrzeszeni w dynowskich organizacjach i grupach m.in.: Uniwersytecie Złotej Jesieni, Związku Emerytów i Rencistów oraz Chórze „Akord”. Ponadto do projektu zaprosiliśmy: doświadczone i znane instytucje (Muzeum Etnograficzne w Krakowie, Muzeum Kultury Ludowej w Kolbuszowej, Wojewódzki Dom Kultury w Rzeszowie) oraz etnografkę Joannę Sarnecką, socjolożkę dr Joannę Bielecką Prus/ UMCS Lublin z grupą studentów, projektantkę/dizajnerkę Monikę Stopę z Krakowa, reżysera filmowego Piotra Brożka z Lublina, grafika Bartłomieja Rejmaka/ „Manufaktura Sanok”. Ponadto zespół badawczy złożony z dynowskiej młodzieży będzie odkrywał wiedzę niezbędna do zbudowania etnoperformansu, który w naszym projekcie będzie teatralną wizualizacją wyników badań.

Działania, czyli jak to zrobimy:

Scenariusz wesela oraz nowy dizajn zostanie stworzony podczas Laboratorium Podkarpackiej Tradycji (tematycznych pracowni, gdzie łączymy wiedzę i umiejętności mieszkańców miasta i gminy Dynów z zaproszonymi instruktorami spoza tego terenu), które składa się z następujących pracowni: "Ludowy Dizajn"/kufer panny młodej/rola skrzyni wiannej (Uniwersytet Ludowy Rzemiosła Artystycznego w Woli Sękowej); Obrzęd/ scenariusz weselny; Muzyka i taniec, czyli przeboje weselne; Wystroju wnętrz/scenografia; Moda/stroje i akcesoria weselne oraz pracowni: Kuchnia/przysmaki weselne. Każda pracownia łączy pokolenia. Ponadto Nasi specjaliści prowadzący zajęcia w ramach Pracowni to osoby spoza miasteczka (wymienieni powyżej), ale również osoby z Dynowszyzny m.in.: Pan Andrzej Sowa (muzyka); Pani Elżbieta Klaczak – Łach (taniec); Pan Wiesław Hadam (scenografia, wystrój); Pan Ignacy Cygan (pomoc przy opracowaniu scenariusza, były dróżba weselny z Ulanicy); śpiew (Chór „Akord” Pan Andrzej Kędzierski i Pani Zofia Bielec), Koło Gospodyń Wiejskich z Pawłokomy („Pogórzanki” i Pani Janina Paszko), Koło Gospodyń Wiejskich z Ulanicy (Pani Renata Potoczna), Koło Gospodyń Wiejskich z Dylągowej ( Pani Maria Pyrda), Towarzystwo kultury i Rozwoju Wsi Harta ( Pani Maria Pałac), teatr (teatr działający przy T.G. „Sokół” Pani Krystyna Dżuła oraz seniorzy z Uniwersytetu Złotej Jesieni jako goście weselni). W nasze działania włączyły się również dynowskie szkoły: Gimnazjum (osoby współpracujące z młodzieżą: Pani Monika Mączyńska, pani Beata Piejko, Pani Lucyna Wandas); Liceum Ogólnokształcące ( osoby współpracujące z młodzieżą: Pani Katarzyna Kłyż, Elżbieta Klaczak-Łach, Pani Ewa Hadam); Zespół Szkół Zawodowych w Dynowie (osoba współpracująca z młodzieżą: Pan Piotr Zdeb).

Efekty, czyli co się stanie jak dotrzemy wspólnie do końca

W efekcie naszych działań i badań chcemy odkryć i utrwalić tradycje obecne w obrzędzieweselnym poprzez pracę edukacyjna z młodzieżą szkół średnich. Jednocześnie pragniemy poszerzyć ich świadomość na temat znaczenia tradycji we współczesnej kulturze, właśnie poprzez obrzęd weselny, który w przyszłym ich życiu również będzie odkrywał znaczącą rolę. Jakie wówczas podejmą decyzje, co do organizacji i dizajnu będzie zależało od tego jak "dzisiaj" odnoszą się do tradycji rodzinnych i czy w ogóle były one obecne w ich wychowaniu. Jesteśmy przekonani, że kiedy sami odkryją, w procesie badań bogactwo obrzędu weselnego, ale również wezmą udział jako aktorzy w etnoperformansie – nastąpi zmiana w sposobie ich myślenia na temat tradycji. Doświadczą wyjątkowego działania, które utrwalimy poprzez nośniki multimedialne, ale również dokonały jego wizualizacji za pomocą widowiska teatralnego.

Ponieważ nasza inicjatywa zakłada również badania metodą etnografii performatywnej efekty naszych poszukiwań naukowych zaprezentujemy w postaci etnoperformansu, widowiska plenerowe ukazującego jak może wyglądać współczesne wesele, w którym zachowano elementy kultury tradycyjnej w połączeniu z aktualnie panującą modą i dizajnem. Scenariusz tego działania będzie zależał od nich samych, a role które wybiorą będą efektem ich indywidualnych poszukiwań. WIDOWISKO ODBĘDZIE SIĘ 23 MAJA 2015 R.

Oprócz tego młodzież, na bieżąco będzie prowadziła bloga „doniesienia z badań”, gdzie przy pomocy zaproszonych etnografów będzie dzieliła się swoimi narracjami, notatkami z badań terenowych oraz refleksjami. Spiszemy i opublikujemy również na blogu przyśpiewki weselne. W tym przypadku inspiracją dla tego typu działań będzie stanowiła bogata tradycja badań Oskara Kolbega. Młodzież sięgnie do prac tego wyjątkowego badacza podczas zajęć szkolnych. Współpraca ze szkołami jest dla nas bardzo ważna. Chcielibyśmy, aby materiały uzyskane podczas projektu służyły jako innowacyjny materiał dydaktyczny wykorzystywany na zajęciach z historii, języka polskiego, edukacji regionalnej czy wiedzy o kulturze.

W końcowym etapie projektu uczestnicy przedstawią również swoją „księgę inspiracji badacza”, która zostanie zaprezentowana w postaci katalogu online. Do pracy graficznej nad księga zostaną wykorzystane rzeczywiste materiały zgromadzone praczas procesu badawczego i działań. Aby wzmocnić wartość naukową naszych działań zostanie opracowany artykuł z przebiegu "badań w działaniu" oraz przebieg etnoperformansu. Opisane zastosowaną również metody Etnograficzne stosowane w projekcie. Ponadto zamierzamy zgłosić wystąpienia na konferencjach antropologicznych i socjologicznych.

Kolejnym efektem naszych badań i działań będzie film z realizacji performansu oraz dokument ukazujący najważniejsze etapy projektu. Ponadto nasze poszukiwania etnograficzne obejmą również materiały audiowizualne i symboliczne idee: (stroje, wystrój sali, tańce, obrzędowość weselną, pieśni, potrawy, gusła, zapachy, zabobony, przysłowia, przyśpiewki, mowę i jej nacechowanie prowincjonalizmami). Wszystko to w postaci dokumentacji fotograficznej zamieścimy na blogu "doniesienia z badań". W efekcie pracowni Laboratorium Podkarpackiej Tradycji powstaną kufry z wikliny, które będą symbolizować skrzynie wianną, a tam znajdą się m.in.: gliniane naczynia, haftowana pościel, biżuteria oraz inne zgromadzone przez dziewczyny przedmioty. Ponadto pracownia „Moda” zaprojektuje i przygotuje stroje weselne. Pracownia Kuchnia smaczne potrawy.

We wrześniu 2015 r. wszystkie efekty naszych działań zostaną podsumowane i zaprezentowane partnerom projektu, uczestnikom i mieszkańcom Dynowa. Planujemy również zorganizować wystawę ukazującą cały dizajn weselny zgromadzony w projekcie (stroje, przedmioty, zdjęcia itd.).

Organizator: Miejski Ośrodek Kultury w Dynowie

Koordynator: Aneta Pepaś

kontakt: tel. kom.: 724-999-888; e-mail.: mok@dynow.pl

Zapraszamy Państwa do śledzenie Naszych działań na stronie: www.mok.dynow.pl , https://www.facebook.com/mok.dynow.3?fref=ts

http://www.platformakultury.pl/artykuly/135283-tam-gdzie-jeszcze-pieja-koguty--etnoperformance-weselny.html

Galeria zdjęć: http://mok.dynow.pl/zdjecie/173/tam-gdzie-jeszcze-pieja-koguty.html

Projekt jest finansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach priorytetu: kultura ludowa i tradycyjna.

powrót do listy projektów...

 

 

 

WCZYTYWANIE